Tecrübeyle sabit, bugüne kadar erkek ya da kadın fark etmeksizin kiminle fazla samimiyet kurduysam olay bir şekilde sarpa sardı. Sonu kavgayla, gözyaşı ve hüsranla bitti. Annemin bir sözü vardır: "Fazla samimiyetten bokluk doğar." Bu nacizane sözün doğruluğu yaş ilerledikçe kendi kendini o kadar güzel teyit ediyor ki, diyecek pek de bir şey kalmıyor. Sizde benim gibi tüm iyi niyetinizle kalbinizi, duygu ve düşüncelerinizi yeni tanıştığınız bir kişiye açıyor veya yeni bir ortamda hiç çekinmeden her detayınızı paylaşıyorsanız bir düşünün derim. Unutmayın, günümüzde saflığın yeni adı salaklık. Bu saflığı gösterme gafletinde bulunduğum gün sayısı geçmişe nazaran fark edilir şekilde azalmakta. Darısı hala sütten ağzı yanmamışların başına :)
