Dignity

Fazla samimiyetin sonu her zaman BOKluktur!

Tecrübeyle sabit, bugüne kadar erkek ya da kadın fark etmeksizin kiminle fazla samimiyet kurduysam olay bir şekilde sarpa sardı. Sonu kavgayla, gözyaşı ve hüsranla bitti. Annemin bir sözü vardır: "Fazla samimiyetten bokluk doğar." Bu nacizane sözün doğruluğu yaş ilerledikçe kendi kendini o kadar güzel teyit ediyor ki, diyecek pek de bir şey kalmıyor. Sizde benim gibi tüm iyi niyetinizle kalbinizi, duygu ve düşüncelerinizi yeni tanıştığınız bir kişiye açıyor veya yeni bir ortamda hiç çekinmeden her detayınızı paylaşıyorsanız bir düşünün derim. Unutmayın, günümüzde saflığın yeni adı salaklık. Bu saflığı gösterme gafletinde bulunduğum gün sayısı geçmişe nazaran fark edilir şekilde azalmakta. Darısı hala sütten ağzı yanmamışların başına :)

Philadelphia

Bugün ikinci kez izlediğim Tom Hanks ve Denzel Washington'ın muhteşem oyunculukları ile kesinlikle üst sıralarda yer alan Philadelphia isimli film için gelsin... Film güzel, müzikler süper.. 

Film hakkında detaylı bilgi için:

http://www.imdb.com/title/tt0107818/

Keep calm and...

Keep calm and...

carry on!

Uzun bir aradan sonra.. Re-start!

Vay canına! Yaklaşık iki sene önce bir heves yarattığım ve üşengeçliğim sebebiyle sadece bir post yayınlayabildiğim blog sayfama geri dönüş yapıyorum. Umarım tarih tekerrürden ibaret olmaz ve bu kez devamı gelir :)

Little Miss Chatterbox tekrar sanal sahalarda. Aslında başlangıç olarak adlandırabiliriz. Ya da yeniden doğuş mu demeliyiz? Bilemedim. Halihazırda içinde bulunduğum durum sebebiyle belki de yeniden doğuş daha uygun olur. 

İnsan hayatında bazı dönemler vardır: Kimi zaman en tepedesindir; kimi zaman zirvede, yükseklerde uçarken hiç beklemediğin bir anda kolun kanadın kırılır ve sert zemine pike yapar toslarsın; kimi zamansa hızını almış dümdüz, sorunsuz, rutininde ilerlerken yolunu kaybeder, hiç bilmediğin diyarlara geçiş yaparsın. İşte bende hayat ekseninde normal bir şekilde seyrederken aniden "Lost in Neverland" moduna girdim. Neyse ki, çıkış levhasını çok da fazla dolanmadan, güç kaybetmeden, destekleyici faktörlerin de yardımı ile  görebildim.. Şimdi tekrar kendi eksenimdeyim, geri döndüm, yavaş yavaş ilerlemekteyim. 

İşte buradayım ve sizlere merhaba diyorum :) 

Bir sonraki post'a kadar görüşmek üzere!

aLoHa! (ve blog start verir!)

İlk denemeler... ilk satırlar.. İnsan neden blog yazma kararı verir? Genel olarak şartlar belki de şu şekilde sıralanabilir:

1. Can sıkıntısı (kim bilir!)
2. Yeni yetme yazarlık denemeleri (belki tesadüfen popüler medyaya dahil olurum umudu ile)
3. Birilerine (eski sevgili/nişanlı/eş, küsülen bir arkadaş ya da ne bileyim uzakta bulunan bir aile...) gönderi yapma isteği
4. Yaşananları paylaşmak, hiç tanımadığın kimseleri duygu/düşünce/fikir/his... sistemine dolaylı olarak ortak etmek ve belki de kendini bu şekilde hafifletmek
5. Sırf gırgır olsun diye
6. Spesifik bir sebebi yok!
7. ....

Miss Chatterbox'a gelirsek. Listeden kendime bir sebep uyduramadım. Ama içimdeki ses, blog yazmaya başlamanın an itibariyle iyi bir karar olduğunu söylüyor. İçimden ne gelirse yazmak, anlatmak ve paylaşmak isteği içerisindeyim. 

Hayat, hikayaler, yeme, içme, gezme, alışveriş, insan ilişkileri kadın erkek fark etmeksizin, iş hayatı, öğrencilik, politika, müzik, sinema, spor ve aklıma diğer her ne gelirse... 

O zaman (biraz klişe olmakla birlikte) içinden gelen sesi dinle Miss Chatterbox! İçinden gelen sesi dinle :)